บทที่ 2 พลังข่มขวัญของผม ความลุ่มหลงของผม

บทที่ 2 พลังข่มขวัญของผม ความลุ่มหลงของผม

ผมเหลือบมองเข้าไปในห้อง พบว่าทั้งรูจมูกและปากของหลิวเชี่ยนมีเลือดไหล ผมเผ้ายุ่งเหยิง

เด็กสาวหน้าตาสวยพริ้งขนาดนี้ กลับถูกซ้อมจนแทบไม่เหลือสภาพคน

ผมกำหมัดแน่นขึ้นเล็กน้อยแล้วพูดว่า "แกนี่ไม่ใช่คนจริงๆ ว่ะ ลงไม้ลงมือกับแฟนตัวเองหนักขนาดนี้เลยเหรอ?"

"แกอย่าเห็นว่าฉันตัวไม่สูงเท่าแกนะ แต่ฉันน่ะเป็นคนโหดมาตลอด แล้วอีกอย่าง เรื่องฉันมีปัญหากับแฟนมันไม่เกี่ยวกับแก รีบกลับห้องตัวเองไปซะ อย่ามาแส่ไม่เข้าเรื่อง"

เกาเสี่ยวเลี่ยงพูดจบก็ทำท่าจะปิดประตู

ผมคาดเดาได้เลยว่าถ้าประตูปิดลง เกาเสี่ยวเลี่ยงคงจะซ้อมหลิวเชี่ยนหนักมือขึ้นกว่าเดิมแน่

ผมยื่นมือไปค้ำประตูห้องไว้ เกาเสี่ยวเลี่ยงยิ่งมีน้ำโห ตะโกนลั่น "ไอ้เหี้ย อย่ามาเสือก ระวังพ่อจะฟันมึงตาย!"