บทที่ 449 เรือใบดำออกเดินทาง

บทที่ 449 เรือใบดำออกเดินทาง

ลินด์จงใจทำเช่นนั้นจริง ๆ เพราะภาพจำที่มังกรยักษ์โซเรนทิ้งไว้ให้เขาไม่ค่อยดีนัก พวกมันดูคลุ้มคลั่งและดื้อรั้นอยู่บ้าง แต่หลังจากสังเกตปฏิกิริยาของมาร์ธาแล้ว ลินด์ก็คิดว่ามังกรยักษ์โซเรนไม่ได้ต่างจากมังกรยักษ์บนทวีปมูเท่าไรนัก ในหมู่พวกมันก็ยังมีมังกรที่ปกติดีอยู่

มังกรยักษ์ที่คลุ้มคลั่งเหล่านั้นเพียงจิตใจบิดเบี้ยวไปหลังถูกขับไล่ออกจากทวีปมู มังกรยักษ์รุ่นใหม่อย่างมาร์ธาซึ่งดูอายุน้อยกว่า จึงไม่ได้ยึดติดกับทวีปมูมากนัก

โดยเฉพาะหลังจากได้ชมขีปนาวุธจากพื้นสู่อากาศในฐานทดลอง

หลังชมการยิงขีปนาวุธแล้ว มาร์ธาก็นึกถึงสิ่งที่ติดอยู่บนหลังเรกัสตอนอยู่ในร่างมังกร ทันใดนั้นนางก็เข้าใจอะไรบางอย่าง