บทที่ 447 การพบกันอีกครั้ง

บทที่ 447 การพบกันอีกครั้ง

พระราชวังยังสร้างไม่เสร็จ เมืองหลวงก็ยังขยายออกไปเรื่อย ๆ จักรพรรดิพระองค์นั้นดูเหมือนไม่รีบร้อนและไม่สนใจด้วยซ้ำว่าตัวเองจะประทับอยู่ที่ไหน ดังนั้นเมื่อคอนเนอร์ถูกพามายังคฤหาสน์ข้าหลวงใหญ่เดิม เขาจึงอดสงสัยไม่ได้ว่าตัวเองมาผิดที่หรือเปล่า เพราะที่นี่ดูเหมือนจะยังไม่ใหญ่โตเท่าคฤหาสน์เดิมของตระกูลลาร์สด้วยซ้ำ

ลินด์ได้รับข่าวล่วงหน้าแล้ว เขาพาครอบครัวของเรน่ามารออยู่ในคฤหาสน์ พอรูบี้เห็นร่างที่ทั้งคุ้นเคยและแปลกตานั้น นางก็พุ่งเข้าไปหาอย่างห้ามตัวเองไม่อยู่ ส่วนฌอนกับโคลินสงบกว่ามาก ฌอนเป็นคนแรกที่กล่าวกับบิดาผู้จากบ้านไปนานว่า “ยินดีต้อนรับกลับบ้าน”

ดวงตาของคอนเนอร์ไม่ส่องประกายอีกต่อไป เขาอ้าปาก แต่กลับเปล่งเสียงไม่ออก ราวกับมีบางอย่างร้อนผ่าวติดอยู่ในลำคอ

“โตกันหมดแล้ว โตกันหมดแล้ว”