บทที่ 438 ใครกันที่เผยแผ่ศาสนาโดยไม่พกปืนคาบศิลา?

บทที่ 438 ใครกันที่เผยแผ่ศาสนาโดยไม่พกปืนคาบศิลา?

ผู้คนส่วนใหญ่ในท่าเรือวาเลนเนียไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษกับการที่ตอนนี้ตนกลายเป็นพลเมืองของนิวกัสติยา อย่างไรเสีย ในยุคสมัยเช่นนี้บนโซเรน ผู้คนในบางพื้นที่เปลี่ยนสัญชาติได้วันละสามครั้ง ตราบใดที่ยังมีชีวิตรอดอยู่

หรือจะพูดว่าในยุคนี้มีประเทศไม่กี่แห่งที่เข้าใจระบบทะเบียนราษฎร อย่างไรเสีย ทุกคนต่างก็ทำไร่ให้ขุนนาง มีเพียงขุนนางท้องถิ่นเท่านั้นที่รู้แน่ชัดว่ามีคนอยู่ในดินแดนของตนกี่คน

นอกจากกองเรือที่จอดอยู่ด้านนอกท่าเรือแล้ว ท่าเรือก็แทบไม่มีอะไรต่างจากวันปกติ คนงานยังคงยุ่งอยู่ที่ท่าเรือ เรือโดยสารที่เข้าออกดูเหมือนจะมีมากกว่าปกติ ทำให้ท่าเรือแออัดขึ้นเล็กน้อย