กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 406 สงครามทวีปครั้งที่สอง
ตอนนี้ไอวีเลียพาผู้พิทักษ์พงไพรมาด้วย พวกเขาเล็งธนูไปยังมังกรยักษ์ที่บินวนอยู่บนท้องฟ้าท่ามกลางหมอกทมิฬ
พรจากเทพแห่งธรรมชาติแผ่คลุมเอลฟ์เหล่านี้ ทำให้พวกเขาเดินไปมาในหมอกทมิฬได้อย่างอิสระ
พูดตามตรง ไอวีเลียไม่ได้สัมผัสพลังของเทพแห่งธรรมชาติได้ชัดเจนเช่นนี้มานานแล้ว ความรู้สึกนี้ช่างคล้ายกับว่าเทพแห่งธรรมชาติไม่ใช่เทพเจ้าผู้สูงส่งเหนือทุกสิ่ง แต่เป็น...มนุษย์คนหนึ่งที่มีความคิดแจ่มชัดเป็นของตัวเอง?
ใช่แล้ว ตอนที่ไอวีเลียได้รับเทวโองการจากเทพแห่งธรรมชาติอีกครั้ง นางก็เกิดความรู้สึกเช่นนี้จริง ๆ มันไม่เหมือนเทวโองการเลยสักนิด แต่เหมือนคำสั่งที่ชัดเจนอย่างยิ่ง