เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 283 ตะเกียงหิ้ว
ที่จริงลินด์ยังไม่แน่ใจนักว่าวลีลัดเหล่านั้นเป็นเวทวาจาศักดิ์สิทธิ์หรือไม่ แต่ดูจากสีหน้าของเซราฟีลแล้ว ต่อให้ไม่ใช่ก็คงใกล้เคียงกันมาก
จากคำบอกเล่าของเซราฟีล ในประวัติศาสตร์มีผู้คนบางส่วนที่เชื่อมต่อกับ 550C ได้ หรือที่เรียกกันว่านักบุญ ได้รับสิทธิ์บางอย่าง จึงสามารถใช้เทวเวทผ่านวลีลัดบางชุด หรือกระทั่งแสดงเทวอำนาจและปาฏิหาริย์ได้
แน่นอนว่าเทวเวทที่คนเหล่านั้นใช้ได้รวมกัน อาจยังไม่มากเท่าที่ลินด์ใช้ได้ในตอนนี้ด้วยซ้ำ ทว่าคนส่วนใหญ่เป็นผู้ครองอาชีพระดับสูงอยู่แล้ว ส่วนปาฏิหาริย์ที่อ้างว่าเกิดจากการร่ายด้วยวาจาศักดิ์สิทธิ์นั้น โดยพื้นฐานก็อาศัยพลังเวทของตนสร้างปาฏิหาริย์ตามความหมายตรงตัว
ลินด์มองแววตาคาดหวังปนคลั่งศรัทธาของเซราฟีล แล้วเตือนว่า “ต่อให้เรียนรู้คาถาเหล่านี้ได้ ก็ใช้มันไม่ได้หรอก”