บทที่ 249 หยั่งเชิง

บทที่ 249 หยั่งเชิง

ณ เมืองหลวง แสงแดดส่องผ่านม่านเมฆลงมาเป็นประกายอบอุ่น กำแพงเมืองและหลังคาที่เคยปกคลุมด้วยหิมะยังคงมีร่องรอยของพายุหิมะหลงเหลืออยู่

สายลมเหนือดูราวกับพัดพาความอึมครึมทั้งหมดออกจากเมืองหลวงไปด้วย แม้แต่เขตเมืองชั้นนอกก็แทบไม่มีกลิ่นเปรี้ยวเหม็นของน้ำเสียกับขยะที่หมักหมมรวมกัน กลับอบอวลไปด้วยกลิ่นดินชื้นสดชื่น

ชาวเมืองหลวงที่ผ่านพ้นฤดูหนาวมาได้ต่างกลับมาเริ่มทำงานกันอีกครั้ง

บนถนนปูหินในเมืองชั้นนอกของเมืองหลวง ขบวนรถของราชินีกำลังเคลื่อนออกจากเขตเมืองชั้นในอย่างช้า ๆ ผ่านเขตเมืองชั้นนอกมุ่งหน้าออกนอกเมือง

ผู้นำขบวนคืออัศวินขุนนางในชุดเกราะเงิน บนเกราะของพวกเขาสลักอักขระเวทลงอาคมแตกต่างกันไป ทว่าเกราะทุกชุดล้วนเปล่งแสงเรืองรองจาง ๆ เห็นได้ชัดว่านี่คือยอดฝีมือในหมู่กองกำลังชั้นยอดที่เหลืออยู่ไม่มากของเมืองหลวง