บทที่ 135 ข้าคือไส้ศึก

บทที่ 135 ข้าคือไส้ศึก

“ถึงขนาดนั้นเลยหรือ?”

เมื่อเห็นเจฟเฟอร์สันกลับมารายงานเรื่องที่พบเห็นในฝั่งดั๊ก ลินด์ก็ยกมือกุมหน้าอย่างอดไม่ได้

ลินด์ไม่สนใจชีวิตส่วนตัวอันเสื่อมทรามของขุนนางเหล่านั้น และแทบไม่ใส่ใจกับเส้นทางขนส่งทางทหารที่เจฟเฟอร์สันเล่าด้วย สิ่งที่ทำให้ลินด์กังวลจริง ๆ คือในดินแดนของดั๊ก คนส่วนใหญ่ที่ดูแลที่ดินมีแต่หญิงชรา

เช่นนั้นแล้วปีนี้ดินแดนของดั๊กจะเก็บเกี่ยวธัญพืชได้มากเพียงใดก็ยังเป็นปัญหา อย่างไรเสียดินแดนของเขาก็ไม่ใช่ดั๊ก ลินด์จึงไม่คิดง่าย ๆ ว่าขอแค่เอาชนะอีกฝ่ายได้ ทุกอย่างก็จะเรียบร้อย เพราะการปกครองหลังจากนั้นไม่ได้ง่ายไปกว่าการทำสงครามเลย

ดูท่าดินแดนเทาขาวต้องเร่งฝีเท้าแล้ว บางพื้นที่ยึดมาได้ก่อนก็ให้ปลูกธัญพืชไว้ ส่วนที่เหลือค่อยว่ากันทีหลัง