บทที่ 132 ธุรกิจค้าอาวุธ

บทที่ 132 ธุรกิจค้าอาวุธ

ตอนนี้เจฟเฟอร์สันกำลังร่วมงานเต้นรำงานหนึ่ง

โถงใหญ่ในปราสาทกว้างขวางและหรูหรา บนกำแพงหินก้อนใหญ่แขวนพรมผืนมหึมา ส่วนบนเพดาน โคมระย้าคริสตัลเวทมนตร์ส่องแสงระยิบระยับ ช่วยเพิ่มบรรยากาศชวนฝันให้กับงานเต้นรำ

พื้นปูพรมหนานุ่ม เหยียบลงไปนอกจากจะนุ่มสบายอย่างยิ่งแล้ว ยังไม่มีเสียงใด ๆ เลย

เหล่าขุนนางสวมเสื้อผ้าที่ตัดเย็บด้วยเส้นไหมทองและเงิน บ้างก็สวมชุดคลุมกำมะหยี่ ต่างเต้นรำอย่างอ่อนช้อยไปตามเสียงดนตรีกลางฟลอร์

ยังมีผู้ครองอาชีพบางคนคอยใช้เวทมนตร์ดอกไม้ไฟและเวทมนตร์แสงเพื่อสร้างบรรยากาศเป็นระยะ

เจฟเฟอร์สันไม่ได้สัมผัสบรรยากาศแบบนี้มานานแล้ว ชั่วขณะหนึ่งถึงกับรู้สึกไม่คุ้นชิน

“เป็นอะไรไป ท่านเจฟเฟอร์สัน ไม่ชอบพิธีต้อนรับของพวกเราหรือ?”