บทที่ 107 สองลูกธนู

บทที่ 107 สองลูกธนู

สถานที่จัดงานแต่งงานคือมหาวิหารที่ประทับวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งใหญ่ที่สุดในราชธานี

ในช่วงท้ายของฤดูหนาว ในที่สุดสันตะสำนักก็จัดการเรื่องส่งต่อตำแหน่งสตรีศักดิ์สิทธิ์เรียบร้อย ตำแหน่งของสตรีศักดิ์สิทธิ์ลิลิธแทบเรียกได้ว่ายังนั่งไม่ทันอุ่นก็ต้องเปลี่ยนคนแล้ว

แต่อย่างน้อยชาวเมืองราชธานีก็จดจำสตรีศักดิ์สิทธิ์ผู้นี้ได้ สตรีศักดิ์สิทธิ์คนนี้ต่างจากคนก่อน ๆ ไม่เพียงลงมือแจกโจ๊กด้วยตนเอง แต่ยังหางานให้ผู้ลี้ภัยด้วย ผู้ลี้ภัยจำนวนไม่น้อยเฉลิมฉลองงานแต่งของสตรีศักดิ์สิทธิ์กับกษัตริย์ให้แก่พวกเขาอยู่ในเขตเมืองชั้นนอก

ลิลิธเองอาจไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่า เธอได้ทำสิ่งที่อิซาในเส้นเรื่องดั้งเดิมจะทำไปโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว และชนะใจประชาชนมาบ้าง อย่างน้อยในช่วงที่ลิลิธดำรงตำแหน่ง ก็ได้ทำลายภาพอันน่าอึดอัดที่ว่าสตรีศักดิ์สิทธิ์เป็นเพียงสัญลักษณ์สูงส่งเกินเอื้อม

“แบบนี้ได้จริงหรือ?”

วันนี้ลิลิธวางตัวสง่างามและสุขุม แม้แต่ต่อหน้าสาวใช้คนสนิท