บทที่ 100 เกรยา

บทที่ 100 เกรยา

เมื่อรถม้าที่ประดับตราไนติงเกลแล่นเข้าสู่แดนเหนือ ความสงสัยเสี้ยวสุดท้ายที่เกรยามีต่อคำบรรยายแดนเหนือของอัครเสนาบดีคอดิกก็สลายไป

เมื่อมองออกไปนอกหน้าต่างรถ ภาพที่เห็นกลับน่าเวทนายิ่งกว่าแดนเหนือที่คอดิกพรรณนาไว้เสียอีก

ช่วงนี้กองทัพต่อต้านเคลื่อนไหวรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ขุนนางหลายคนจึงส่งทหารมาอารักขาเกรยาด้วยความเต็มใจ

แน่นอนว่าขุนนางเหล่านั้นไม่ได้ส่งทหารมาเพราะกลัวว่ากองทัพต่อต้านจะโจมตีโรงอุปรากรไนติงเกล อย่างไรเสีย วินัยทหารของกองทัพต่อต้านอาจยังดีกว่ากองทัพของขุนนางพวกนี้เสียอีก

สิ่งที่ขุนนางเหล่านั้นกลัวจริง ๆ คือพวกนายกองหัวรั้นในดินแดนของตนจะปล้นขบวนรถของโรงอุปรากรไนติงเกล เพราะพวกนั้นเห็นใครก็ปล้นทั้งนั้น

ขบวนรถของโรงอุปรากรไนติงเกลเคลื่อนไปอย่างเชื่องช้ามาก เพราะทุกครั้งที่เกรยาเห็นคนขอทานอยู่ริมทาง นางก็จะสั่งให้หยุดขบวนรถเพื่อช่วยเหลือ