กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 78 ในห้วงฝันอันแสนสุข
“พี่ใหญ่ เหม่ออะไรอยู่?”
ได้ยินเสียงนั้นแล้ว ลินด์ถึงได้หลุดจากภวังค์
ตอนนี้ลินลี่กำลังชี้ไม้ชี้มือพูดอยู่ตรงหน้าเขา
“ถ้าง่วงก็รอไปนอนบนเครื่องบินสิ ถ้านายหลับที่สนามบิน ฉันไม่สนแล้วนะ”
ลินด์ถึงนึกขึ้นได้ว่าตัวเองมากับเพื่อนร่วมงานหลายคน เพื่อไปเที่ยวแบบมีทุนสนับสนุนจากโรงเรียน อ้อ ไม่ใช่สิ ไปแลกเปลี่ยนทางวิชาการ ตอนนี้พวกเขากำลังรอเครื่องบินที่สนามบิน ส่วนลินลี่มาส่งเขา
ไม่รู้ทำไม พอเห็นใบหน้าหยิ่งยโสปนดูแคลนของลินลี่ ลินด์ก็พลันรู้สึกคิดถึงอย่างประหลาด
ทั้งเสียงประกาศในสนามบินโดยรอบ เสียงอาจารย์หวังวิชาแคลคูลัสขั้นสูงที่หัวล้านจนผมบางโทรศัพท์คุยกับภรรยาข้าง ๆ แม้แต่เสียงจากลำโพงโทรศัพท์ก็ทำให้ลินด์คิดถึงจับใจ
เมื่อได้ยินเสียงประกาศให้ขึ้นเครื่อง ลินด์ก็เดินไปทางประตูขึ้นเครื่องตามสัญชาตญาณ แต่กลับถูกลินลี่ดึงไว้
“นี่พี่ใหญ่ แฟนพี่ล่ะ?”