บทที่ 64 จู่ ๆ ก็ถูกยึดเมือง

บทที่ 64 จู่ ๆ ก็ถูกยึดเมือง

เจฟเฟอร์สันกินเนื้อวัวร้องเพลงไปตามประสา โอบภรรยาไว้พลางดื่มด่ำกับชีวิตสุขสบาย

ก่อนหน้านี้ พอเห็นใบหน้าของทูตที่โกรธจนเขียวคล้ำเหมือนตับวัว เจฟเฟอร์สันก็อดจุ๊ปากด้วยความฉงนไม่ได้ ว่ากันตามจริงแล้วต้องเจออะไรในดินแดนเทาขาว ทูตคนนั้นถึงได้โมโหขนาดนั้น

อีกทั้งหลังทูตกลับไป เวสเกอร์ก็ส่งจดหมายถึงขุนนางทุกคนในภาคตะวันตกของแดนเหนือทันที นัดหมายวันเวลาและสถานที่ เตรียมร่วมมือกันปราบกบฏตระกูลลาร์สสายเดิม

ดูท่าแม้แต่เวสเกอร์ก็ยังโกรธจนทนไม่ไหว เรื่องนี้ทำให้เจฟเฟอร์สันเบิกบานใจอย่างยิ่ง แม้เขาจะเข้าร่วมฝ่ายเวสเกอร์แล้ว แต่เหล่าขุนนางชองปาญก็เพียงรักษาความสามัคคีไว้ภายนอก ลับหลังกลับไม่ลงรอยกัน