บทที่ 48 เตรียมออกศึก

บทที่ 48 เตรียมออกศึก

ไม่ไกลจากดินแดนเทาขาว ทหารเผ่ามารเต็มกองกำลังชุดหนึ่งกำลังดื่มกินกันอย่างเอร็ดอร่อย

ช่วยไม่ได้ เจ้าแคว้นมนุษย์ต้อนรับขับสู้พวกเขาอบอุ่นยิ่งกว่าที่คิดไว้ อาหารที่ส่งมาไม่เพียงประณีต แถมยังกินเท่าไรก็ไม่หมด

บูร์เคนซึ่งเป็นหัวหน้าคณะของกองกำลังนี้ กำลังสั่งทาสมนุษย์หลายคนให้ตั้งค่ายไปพลาง กินเนื้อย่างโรยเครื่องเทศไปพลาง

เมื่อนึกถึงท่าทางนอบน้อมของขุนนางมนุษย์เหล่านั้น บูร์เคนก็รู้สึกพึงพอใจอย่างยิ่ง

แม้ผู้บังคับบัญชาจะย้ำอยู่เสมอว่าแนวคิดที่ว่ามนุษย์ต่ำต้อยเป็นเพียงความจำเป็นทางยุทธวิธี แต่ในความเป็นจริงมีเผ่ามารไม่น้อยที่เชื่อคำกล่าวนี้จริง ๆ

เดิมทีบูร์เคนก็แค่เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แต่ตอนนี้เขากลายเป็นผู้ศรัทธาแนวคิดที่ว่ามนุษย์ต่ำต้อยอย่างเต็มตัวแล้ว