กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 43 คอดิกโบกกระดาษชำระ
ณ ราชธานี ผู้คนนับไม่ถ้วนเบียดเสียดกันอยู่สองข้างถนนหลวง โดยไม่สนใจกลิ่นเหม็นจากน้ำแกงเหลือค้างคืนกับสิ่งปฏิกูลที่ส่งกลิ่นคลุ้งอยู่บนพื้นและรอบตัว พวกเขาโบกหมวกในมือพลางตะโกนต้อนรับอย่างบ้าคลั่ง ขณะรถม้าคันหนึ่งค่อย ๆ เคลื่อนผ่านไป
ภายในรถม้า อัครเสนาบดีคอดิกเปิดหน้าต่าง โบกมือทักทายฝูงชนที่มามุงดู ผู้คนจำนวนไม่น้อยเห็นคอดิกโบกมือให้ตนถึงกับตื่นเต้นจนเป็นลมไปเลย
เมื่อรถม้าแล่นถึงจุดหมาย ซึ่งก็คือสถาบันเวทมนตร์แห่งราชธานี คอดิกก็ลงจากรถม้าอย่างเชื่องช้า ท่ามกลางผู้คนที่รายล้อม ขณะนั้นเอง วงดนตรีที่รออยู่นานแล้วก็เริ่มบรรเลงเพลงครึกครื้นเร้าใจได้อย่างพอเหมาะพอดี
ท่ามกลางบรรยากาศเช่นนี้ คอดิกก็เริ่มกล่าวสุนทรพจน์ทันที
“ข้ารู้สึกได้ว่า การเดินทางไปเยือนเผ่ามารในแดนเหนือครั้งนี้ คือการเดินทางเยือนต่างแดนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต ข้าเคยกล่าวไว้แล้วว่าจะสะสางปัญหาในแดนเหนือ และบัดนี้ ข้าก็ทำได้จริง ๆ!”
เหล่านักศึกษาและขุนนางรอบข้างต่างปรบมือสนั่นหวั่นไหว