เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 420 บรรพชนมังกรกึ่งสายเลือด
หลังจากหันกลับไปที่ห้องและกำชับหม่าซื่อเถาคำหนึ่งแล้ว ทั้งสามก็ทะลุมิติออกจากพระราชวังไป
แทบจะเพียงชั่วพริบตา เมื่อออกมาจากรอยแยกมิติ ฮั่วอวี่หาวก็มาถึงแดนสงบเงียบแห่งหนึ่งที่เต็มไปด้วยพลังสีม่วง
พอแตะพื้น ผิวของเขาก็รู้สึกแสบร้อนจาง ๆ ฮั่วอวี่หาวรู้ดีว่านั่นคือพลังแห่งการทำลายล้างที่ฟุ้งกระจายอยู่ในอากาศกำลังกัดกร่อนผิวของเขา
โชคดีที่ความเข้มข้นของพลังแห่งการทำลายล้างเหล่านี้ยังค่อนข้างต่ำ นอกจากจะทำให้รู้สึกเจ็บเพียงเล็กน้อยแล้ว ก็ไม่ได้สร้างความเสียหายมากนักให้กับร่างกายของเขา
“ช่างไม่น่าเชื่อจริง ๆ มิติเบื้องล่างนี้ยังมีแดนประหลาดเช่นนี้ได้ด้วย หากกลิ่นอายไม่ต่างกันไปหน่อย ผมคงนึกว่าตาแก่แห่งการทำลายล้างเคยลงทัณฑ์สวรรค์ที่นี่แล้ว”
หรงเนี่ยนปิงที่อยู่ข้าง ๆ ก็ถูกภาพตรงหน้าดึงดูดเช่นกัน ระหว่างที่ตะลึงอยู่นั้น ราวกับว่าเขาสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง จึงหันไปมองฮั่วอวี่หาวโดยไม่รู้ตัว
เมื่อเห็นว่าหมอนี่ใช้ตบะที่ยังไม่ถึงระดับเทพ ยืนอยู่ในสนามพลังนี้ได้อย่างไม่สะทกสะท้านโดยสิ้นเชิง เขาก็อดชะงักไม่ได้ ก่อนจะส่ายหน้าหัวเราะเบา ๆ
“ตอนนี้ผมเชื่อสนิทใจแล้วจริง ๆ ว่าดวงจิตวิญญาณเทพเพียงเสี้ยวของถังซานกับเทพแห่งอาหารถูกนายจัดการด้วยมือตัวเอง แค่สภาพร่างกายของนายก็คงเกินกว่าเทพส่วนใหญ่ในแดนเทพแล้ว ช่างไม่อยากจะเชื่อ ทั้งที่ตบะของนายอ่อนแอขนาดนั้น”