เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 411 ไม่ยอมเห็นคุณค่าของโอกาส งั้นก็ไปตายซะ (รวมสองตอน)
ด้วยความแตกต่างของตบะอันมหาศาล แม้ฉลามขาวปีศาจจะเป็นเผ่าพันธุ์ที่ความเร็วติดอันดับต้น ๆ ในบรรดาอสูรวิญญาณทะเล นางก็ได้แต่เฝ้ามองป๋อไซซีกับอีกคนหายลับไปจากสายตาอย่างรวดเร็ว
โชคดีที่ประสาทรับกลิ่นของฉลามยังคมพอ แม้จะเสียเป้าหมายไปแล้ว นางก็ยังตามรอยกลิ่นอายที่สองคนนั้นทิ้งไว้ในอากาศได้ ทำให้ตัวเองไม่หลุดตามหลัง
เดิมทีอาณาเขตของแม่ลูกวาฬมารทะเลลึกอยู่ห่างจากแผ่นดินมาก แต่ไม่รู้เป็นเพราะเหตุใด ตั้งแต่เกิดเหตุการณ์เมื่อครึ่งปีก่อน สองแม่ลูกนี้กลับย้ายรังมาอยู่เงียบ ๆ ที่อ่าวร้างแห่งหนึ่งใกล้แผ่นดิน
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าการอพยพเช่นนี้ดึงดูดความสนใจของหลายเผ่าพันธุ์ แต่เพราะเกรงกลัวพลังอันน่าสะพรึงของจักรพรรดิมาร เหล่าอสูรวิญญาณทะเลนั้นต่อให้ใจอยากรู้เพียงใดก็ไม่กล้าเข้าใกล้เอง
แต่ครานี้ ในฐานะบุตรสาวของราชาฉลามขาวปีศาจ นางกลับตัดสินใจแน่วแน่ที่จะย่างก้าวเข้าสู่อาณาเขตแปลกถิ่นนี้
ขณะที่หางโบกไปมาอย่างต่อเนื่อง เวลาก็ผ่านไปทีละนาทีทีละวินาที หลังจากรุดหน้าไปราวสิบนาที นางก็เริ่มสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังงานที่ส่งมาจากเบื้องหน้า ซึ่งทำให้ใจนางเต้นระรัวจนอดไม่ได้
นางกดกลั้นแรงกระตุ้นในใจที่อยากจะหันหลังหนีไว้อย่างยากลำบาก กำลังเตรียมเร่งความเร็วอีกสักหน่อย จู่ ๆ ก็สังเกตได้ว่าความเคลื่อนไหวเบื้องหน้าเหมือนจะหยุดลง?
หยุดลงอย่างกะทันหันเช่นนั้น