เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 372 ชื่อเสียงเสื่อมเสีย
“...เอ่อ?”
เมื่อเห็นรอยยิ้มของสวีซานสือแข็งค้างในทันที ฮั่วอวี่หาวก็อดรู้สึกงุนงงไม่ได้ “มีปัญหาอะไรหรือ?”
“เอ่อ ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไรหรอก แค่เรื่องนั้น อืม จะพูดยังไงดี”
ราวกับในที่สุดก็เรียบเรียงคำพูดได้แล้ว สวีซานสืออ้ำๆ อึ้งๆ อยู่นาน ก่อนจะเหลือบมองรอบตัวอย่างเผลอๆ แล้วจึงลดเสียงลงเตือน
“คือว่า พ่อข้ายังมีชีวิตอยู่ดีนะ”
ล้อเล่นน่า ด้วยชื่อเสียงที่เหมือนผีหลอกกับหน้าตาที่สวนฟ้าขนาดนี้ของฮั่วอวี่หาว เขาจะกล้าให้แม่ตัวเองมาพบได้ยังไง?
เกรงว่าผ่านไปไม่กี่วันก็คงถูกเจ้าหมอนี่ล่อลวงดวงวิญญาณไปหมดแล้ว
ถึงแม้ความผูกพันระหว่างเขากับพ่อผู้เป็นเงินถูกๆ คนนั้นจะลึกซึ้งสักเท่าไหร่ก็ไม่แน่ แต่ถ้าให้เขาทำเรื่องอกตัญญูแบบนี้จริงๆ ก็ยังลังเลอยู่บ้างไม่มากก็น้อย