เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 363 สำนักเฮ่าเทียนไม่อยู่也罢!(โพสต์หกโมงเย็น)
“คนแบบนี้ก็คู่ควรเป็นประมุขสำนักเฮ่าเทียนด้วยหรือ!?”
แม้จะไม่รู้ว่าทำไมถังซานถึงถูกหนิวเทียนทอดทิ้งไว้ที่นี่ แต่คิดว่าคงต้องเกี่ยวข้องกับการที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้ใช้วิญญาณยุทธ์สายมารอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
พอคิดถึงศิษย์อัจฉริยะที่ตนเองยอมเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อพากลับไปยังสำนักเชร็กค กลับถูกอีกฝ่ายทอดทิ้งเพียงเพราะข่าวลือเล็ก ๆ น้อย ๆ ผู้อาวุโสเสวียนก็รู้สึกเจ็บปวดราวกับมีดกรีดหัวใจ
ทั้งที่เพิ่งไม่นานมานี้ ถังซานยังดิ้นรนต่อสู้จนตัวเป็นตายในสนามแข่งขันเพื่อเกียรติยศของสำนัก แต่กลับถูกประมุขสำนักใช้เสร็จแล้วทิ้งอย่างเลือดเย็นเพียงพลิกฝ่ามือ คิดดูก็รู้ว่าเด็กคนนี้คงจะเจ็บช้ำใจสักเพียงใด!?
แต่ทว่าถังซานในยามนี้กลับไม่ได้คิดเช่นนั้น
เมื่อได้ยินเสียงที่ดังกึกก้องจนแทบทำให้หูหนวก เขารู้สึกราวกับมีคนถือโทรโข่งตะโกนใส่หูเต็มเสียง สมองสั่นสะท้านจนหึ่ง ๆ และกลิ่นคาวหวานก็พลุ่งขึ้นมาทันที
จากนั้น ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของผู้อาวุโสเสวียน เขาก็อาเจียนเลือดออกมาอีกอึกหนึ่ง
“ถังซาน!”