เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 360 พวกเจ้าทุกคนต้องตาย (รวมสองตอน)
พระราชวังของจักรวรรดิเทียนหุน
บรรยากาศกดดันแผ่ซ่านไปทั่วท้องโถงอันกว้างว่าง มีเพียงเสียงอันบาดหูของจักรพรรดิเทียนหุนที่ก้องกังวานแผ่ว ๆ อยู่ข้างหูของผู้คนทั้งหลาย
“ประมุขตู๋ หมายความว่า ต่อให้เตรียมการไว้มากมายเพียงนี้ รวมพลังของหลายสำนักเข้าด้วยกัน แม้แต่ในยามที่กำลังรบหลักของลัทธิวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ไม่อาจกลับมาตั้งรับได้ทัน พวกเจ้าก็ยังไม่อาจยึดนครบาปกำเนิดได้งั้นหรือ”
เขานั่งอยู่บนบัลลังก์จักรพรรดิ ขมวดคิ้วจ้องมองชายชราหัวล้านที่กำลังก้มหน้าลงด้วยความละอายใจเบื้องล่าง น้ำเสียงฉุนเฉียว
“ผู้แข็งแกร่งที่เหนือกว่าโต้วหลัวขีดสุดหนึ่งคน โต้วหลัวขีดสุดหนึ่งคน โต้วหลัวขั้นสุดยอดระดับเก้าสิบแปดอีกสองคน และผู้แข็งแกร่งระดับจ้าววิญญาณยุทธ์ขึ้นไปเกือบร้อยคน!”
“ประมุขตู๋ เจ้าบอกข้ามาสิ ฝ่ายตรงข้ามมีดีอะไรถึงต้านทานการโจมตีของพันธมิตรเราได้ด้วยพลังของสำนักเดียว แถมยังทำให้พันธมิตรเราสูญเสียผู้แข็งแกร่งไปหลายสิบคนอีกด้วย!?”
“ข้าไว้ใจเจ้ามากถึงเพียงนี้ ทุ่มเททั้งแรงกายแรงใจและทรัพยากรมหาศาลช่วยเจ้าหาเสียงดึงดูดสำนักต่าง ๆ สนับสนุนแผนการของเจ้าอย่างสุดกำลัง เจ้าตอบแทนความคาดหวังของข้าเช่นนี้หรือ!?”
แม้ตบะของจักรพรรดิเทียนหุนจะไม่นับว่าอะไรเมื่อเทียบกับผู้แข็งแกร่งทั้งหลาย แต่การอยู่ในตำแหน่งสูงมาหลายปีก็ยังทำให้บารมีและน้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยอำนาจข่มขวัญ คำถามที่ดังกึกก้องยังทำให้ผู้คนในที่นั้นสะท้อนใจ พลันแอบลอบมองปฏิกิริยาของตู๋ปู้สื่อโดยไม่รู้ตัว