เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 347 ม่านเวทีกำลังจะเปิด (หกโมงเย็นมีอีกหนึ่งบท)
“สถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง?”
เสียงเย็นเยียบดังขึ้นจากด้านหลัง เห็นได้ว่าฮั่วอวี่หาวลุกขึ้นยืนโดยไม่หันกลับไปมอง หลังจากดึงคมอาวุธสั้นที่ปักอยู่บนหน้าผากออกมาแล้ว เขาก็ยิ้มเบา ๆ พลางชี้ไปที่ถังซานแห่งแดนเทพซึ่งกำลังถูกเขาเหยียบอยู่ทั้งตัวใต้ฝ่าเท้าและเผยสีหน้าเคียดแค้นอาฆาต
“อย่างที่คุณเห็น นักแสดงพร้อมเข้าประจำที่แล้ว”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ถังซานอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงหัวเราะเยาะเย็น ๆ ดึงสายตาของทั้งสองคนให้หันมาที่ตนเอง
แม้ตบะจะถูกผนึกด้วยบาปริษยาเหลืออยู่เพียงนิดเดียวจนไม่มีแรงจะต่อต้านต่อไป แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกตระหนกต่อเคราะห์กรรมของตนมากนัก
รวมถึงความสามารถที่ถูกเรียกกันว่าการแช่แข็งเวลาของฮั่วอวี่หาว เขาก็คิดหลักการของมันออกจนได้ในคราวเดียวกัน
นั่นไม่ใช่ความสามารถแช่แข็งเวลาแต่อย่างใด แค่มีลักษณะภายนอกที่ดูคล้ายกันเท่านั้น
ในชั่วขณะที่ปีกมังกรน้ำแข็งด้านหลังฮั่วอวี่หาวเปล่งประกาย มิติโดยรอบบริเวณที่พวกเขาอยู่ก็ตกอยู่ในสภาพถูกแช่แข็งอย่างสมบูรณ์