เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 303 หน้าไม่อาย
“รู้สึกเหมือนกำลังทำเรื่องไม่ดีเลย”
แม้ปากจะพูดเช่นนั้น แต่เจียงหนานหนานกลับเอนศีรษะหนุนลงบนอกของฮั่วอวี่หาว ขาทั้งสองที่เรียวยาวตรงเหมือนไม้บรรทัดเกี่ยวกระหวัดอยู่บนตัวเขาไม่ต่างจากปลาหมึกแปดขา ราวกับมองเขาเป็นหมอนข้างมนุษย์ขนาดใหญ่ ไม่มีทีท่าว่าจะขยับออกห่างเลยสักนิด
ในเมื่อรู้ว่ากำลังทำเรื่องไม่ดี ก็ไม่ควรหยุดมือตั้งแต่ตอนแรกหรอกหรือ
ฮั่วอวี่หาวคิดเช่นนั้นในใจ แล้วอดบ่นออกมาอย่างจนใจไม่ได้ “พี่หนานหนาน พฤติกรรมของพี่มันไม่ได้ชวนให้เชื่อเลยสักนิดนะครับ”
“ก็ทั้งหมดก็เพื่อกันไม่ให้ของที่ชิงมาได้มีขางอกแล้วหนีไปน่ะสิ”
ไม่รู้ว่าเพราะเริ่มปรับตัวเข้ากับบรรยากาศคลุมเครือเช่นนี้ได้ทีละน้อย หรือเพราะเริ่มปล่อยเลยตามเลยไปแล้ว สภาพของเจียงหนานหนานก็ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเทียบกับเมื่อครู่
แม้จะยังรู้สึกได้ว่าร่างกายยังแข็งทื่ออยู่บ้าง แต่อย่างน้อยตอนพูดก็ไม่ขาดตอนเป็นห้วง ๆ อีกแล้ว
“อุตส่าห์ชนะจากมือคนอื่นได้สักครั้ง จะให้ฉันได้ครอบครองของที่ชิงมาได้อย่างเต็มที่สักหน่อยไม่ได้เลยหรือไง”