เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 301 ฉันขายเธอให้อวี่ห่าวแล้ว
“แม่ กลับมาแล้วเหรอ!”
เมื่อเห็นสตรีงามผลักประตูเดินเข้ามา หนานชิวชิวที่นั่งกระสับกระส่ายอยู่บนโซฟาและกำลังครุ่นคิดในใจว่าจะบุกเข้าไปในห้องของฮั่วอวี่หาวเพื่อช่วยท่านแม่ของตนดีหรือไม่ ดวงตาก็พลันสว่างวาบ รีบก้าวเข้าไปคว้าตัวนางพลางสำรวจดูซ้ายทีขวาที
กว่าจะแน่ใจว่าเสื้อผ้าไม่มีรอยยับแปลก ๆ เกินขึ้นมา หัวใจที่แขวนอยู่ก็เพิ่งจะตกลงมา ครั้นเงยหน้าขึ้นอย่างรู้ตัวช้า เธอก็ต้องตกใจกับสีหน้าของหนานสุ่ยสุ่ยที่กลายเป็นดำคล้ำไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
ร่างกายแข็งค้างไปชั่วขณะ พร้อมกับที่ในใจร่ำร้องว่าซวยแล้ว หนานชิวชิวก็เก็บมือกลับไปอย่างแนบเนียนแล้วยิ้มแห้ง ๆ ถามขึ้น
“แม่ ว่า เจ้าคนวิปริตนั้นไม่ได้ทำอะไรแม่ใช่ไหม?”
“โอ้?” หนานสุ่ยสุ่ยยิ้มอย่างมีเลศนัย “ในความคิดของลูก แม่จะถูกฮั่วอวี่หาวทำอะไรได้บ้างล่ะ?”
“แหม ๆ หนูก็เป็นห่วงแม่นี่นา” หนานชิวชิวถูมือน้อย ๆ รอยยิ้มบนใบหน้ายิ่งประจบประแจง “ตอนหนูเห็นฮั่วอวี่หาวครั้งแรก เขามีสาวสวยล้อมหน้าล้อมหลังเต็มไปหมด แค่มองก็รู้ว่าไม่ใช่คนดี ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าเจ้าหมอนั่นต้องตะกละตะกลามความงามของท่านแม่แน่นอน ถึงจะ เจ็บ เจ็บ เจ็บ — ผิดแล้ว ๆ อย่าบิดหูหนูเลยแม่”