เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 258 ฉันชอบเธอมากเลยนะ (รวมสองตอน)
อาจเพราะอยากทดสอบผลของการปิดกั้นการรับรู้ของตี้หานเทียน หรืออาจเพราะอยากรู้ว่าเสียงจะสามารถทะลุผ่านพายุหิมะนี้ไปถึงข้างนอกได้หรือไม่ ฮั่วอวี่หาวจึงเผลอตอบรับคำชวนสู้เต็มกำลังของจักรพรรดินีหิมะไปอย่างไม่รู้ตัว
หลังการทดลองอันดุเดือดชุดหนึ่ง ฮั่วอวี่หาวก็เข้าใจถึงประสิทธิภาพอันทรงพลังในการกันเสียงของตี้หานเทียนเป็นอย่างดี
เมื่อทั้งสองทำเรื่องไร้สาระกันเสร็จและกลับมายังสถานที่เดิม การปลุกสายเลือดของถังหย่าก็เพิ่งจบลงได้ไม่นาน ตอนนี้กำลังค้นหาตัวฮั่วอวี่หาวด้วยสีหน้าตื่นเต้น
“อวี่ห่าว พวกพี่เมื่อกี้ไปทำอะไรกันมา ทำไมเพิ่งกลับมาตอนนี้ล่ะ”
“อ้อ ไม่ได้ทำอะไร แค่ใช้เวลาว่างไปทำเรื่องอื่นนิดหน่อย อุ๊ก อุ๊ก ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว เธอทำสำเร็จหรือเปล่า”
ฮั่วอวี่หาวไอเบา ๆ สองครั้ง แอบชำเลืองมองจักรพรรดินีหิมะที่อยู่ข้างกายด้วยหางตาโดยไม่แสดงสีหน้า พอเห็นอีกฝ่ายเผลอเลียริมฝีปาก สีหน้าก็ยิ่งเก้อเขินขึ้นไปอีก
ตอนนี้ถังหย่าถูกรายล้อมด้วยความดีใจจากการปลุกสายเลือดไปหมดแล้ว จึงไม่ได้คิดอะไรมาก ตรงโชว์วิญญาณยุทธ์ที่วิวัฒนาการแล้วของตนให้ฮั่วอวี่หาวดูเลย
ยังคงเป็นเถาวัลย์สีน้ำเงินดำที่คุ้นเคย เพียงแต่เมื่อเทียบกับช่วงที่เป็นหญ้าเงินครามทมิฬ ตอนนี้ผิวเถาวัลย์มีลวดลายสีทองที่สื่อถึงสายเลือดของจักรพรรดิเพิ่มขึ้นมาบ้าง แม้แต่ใบไม้ที่เดิมทีมืดมิดล้ำลึกก็ยังให้ความรู้สึกโปร่งใสแวววาวแก่ฮั่วอวี่หาว