เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 256 ถังฮ่าว ข้ามีลางไม่ดี
แดนเทพ
ไม่ไกลจากคฤหาสน์เทพสมุทร ในป่าไม้เขียวชอุ่มหนาแน่น มีกระท่อมไม้หลังหนึ่งที่เรียบง่ายแต่ประณีตตั้งอยู่ท่ามกลางดอกไม้ป่าบานสะพรั่ง ผีเสื้อหลากสีร่ายรำอยู่รายรอบ หน้าประตูมีลำธารน้อยไหลริน น้ำใสจนเห็นก้น ลำธารกระทบกรวดหินริมฝั่ง พร้อมเสียงติ๊งต็องที่ทำให้หัวใจผ่อนคลาย เติมชีวิตชีวาเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้ภาพอันเงียบสงบนั้น
ประตูกระท่อมไม้แง้มอยู่ครึ่งหนึ่ง มองลอดเข้าไปเห็นการจัดวางภายในที่เรียบง่ายโบราณแต่กลับอบอุ่น ถึงเฟอร์นิเจอร์เหล่านั้นจะเผยร่องรอยของกาลเวลา แต่ก็พอมองออกว่าเจ้าของบ้านดูแลมันอย่างตั้งใจยิ่ง
ในลานเล็ก ๆ ชายวัยกลางคนหน้าตาหยาบกร้าน ดูธรรมดาสามัญคนหนึ่งกำลังเหวี่ยงค้อนสีดำสนิทราวหมึกในมือครั้งแล้วครั้งเล่า เร่งรัดหยาดเหงื่อที่เรียกได้ว่าความขยันขันแข็งตามใจชอบ
แสงอรุณบนฟ้าลอดผ่านช่องว่างของกิ่งก้านใบไม้ ทอเงาต้นไม้ด่างพร้อยเป็นหย่อม ๆ ตกกระทบร่างชายคนนั้น ราวกับคลุมเสื้อคลุมที่เปี่ยมด้วยสีสันแห่งชีวิตให้เขาตั้งแต่หัวจรดเท้า เขียวขจีจนแทบไหลออกมา
หนึ่งในสามผู้พิทักษ์กฎแห่งแดนเทพ บิดาของถังซานเทพสมุทร ถังฮ่าว
นี่คือตัวตนที่ผู้คนน้อยนักจะล่วงรู้ของชายผู้นี้
ทันใดนั้น ถังฮ่าวราวกับรับรู้ถึงบางสิ่งจากเบื้องบนอย่างไรอย่างนั้น ในใจพลันรู้สึกวูบวาบขึ้นมาโดยไร้สาเหตุ แม้แต่ลมกรรโชกที่หวือหวาก็หยุดชะงักลงตามการเคลื่อนของค้อน