เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 245 นี่เจ้ามุ่งมาที่ลูกสาวข้าแต่แรกนี่เองงั้นรึ!? (สองตอนรวมหนึ่ง)
“จักรพรรดินีหิมะ?”
เสียงที่เจือด้วยความประหลาดใจเล็กน้อยดังมาจากทั้งสี่ทิศ ผิวทะเลที่เดิมสงบนิ่งราวกับเดือดพล่าน คลื่นลมพลันผุดขึ้น
ท่ามกลางน้ำทะเลที่ปั่นป่วน กระแสน้ำวนขนาดมหึมาที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางถึงสองสามร้อยเมตรก็ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว จากนั้น ภายใต้สายตาตกตะลึงของหม่าซื่อเถาและคนอื่น ๆ กระแสน้ำวนนั้นก็พลุ่งขึ้นสู่ฟ้า กลายเป็นพวยน้ำวนสูงหลายร้อยจั้งที่ยังคงสูงขึ้นเรื่อย ๆ พุ่งเข้าหาที่สูงซึ่งพวกเขาอยู่อย่างรวดเร็ว
ภาพที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้สาวทั้งสามที่ไม่เคยเห็นภาพเช่นนี้มาก่อนตกใจกลัว เมื่อระยะห่างกระชับเข้ามา พวกเธอก็เห็นร่างที่ยืนอยู่บนพวยน้ำวนนั้นในที่สุด
นั่นคือสัตว์วิญญาณที่มีหางปลาและลำตัวท่อนบนเป็นมนุษย์ ยาวราวสามเมตร มีผมยาวสีน้ำเงินน้ำทะเล
สัตว์วิญญาณตนนี้มีใบหน้างดงามล้ำเลิศ ท่อนบนดูไม่ต่างจากสตรีมนุษย์ ผิวขาวเนียนชุ่มชื้น ถ้าจะให้พูดว่ามีอะไรพิเศษจริง ๆ ก็คงเป็นขนาดของจุดสำคัญสองจุดที่โอ่อ่ามาก แม้จะไม่เร้าใจเท่าหม่าซื่อเถา แต่ก็แทบไม่ต่างกันเท่าไร
แน่นอนว่าสิ่งที่ดึงดูดสายตาที่สุดก็คือเกล็ดสีทองที่เริ่มปกคลุมผิวตั้งแต่ใต้สะดือของหญิงสาวลงไป และหางปลาอันวิจิตรงดงามที่เริ่มจากท้องน้อยซึ่งต่างจากขาคู่ของมนุษย์โดยสิ้นเชิง
แม้จะเป็นเกล็ดสีทองเหมือนกัน แต่ต่างจากเกล็ดมังกรละเอียดแหลมคมที่ปกคลุมทั้งตัวของชิวเอ๋อร์เมื่อเปิดใช้วิญญาณยุทธ์มังกรทอง เกล็ดบนหางปลามีขนาดใหญ่กว่าและขอบก็มนกลมกว่า