เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 242 หน้าตาดีขนาดนี้ ไปเป็นผู้ใช้วิญญาณยุทธ์สายมารทำไมกัน?(รวมสองตอน)
“เจ้าเริ่มได้แล้ว ส่วนวิญญาณแค้นสีน้ำเงินสามตนนั้น ปล่อยให้ข้าจัดการเอง”
เสียงเย็นเยียบทำให้เย่กู่ยีสะดุ้งขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว นางกวาดตามองไปรอบหนึ่งโดยสัญชาตญาณ แล้วก็ต้องตกตะลึงจนไม่อาจพูดอะไรออกมาได้เลยกับภาพตรงหน้า
นอกจากวิญญาณแค้นสีน้ำเงินสามตนที่ฮั่วอวี่หาวเอ่ยถึง ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นอสูรวิญญาณทะเลแล้ว วิญญาณแค้นสีม่วงดำที่เหลืออยู่ ในวินาทีที่ก้าวเข้าไปในขอบเขตที่พายุหิมะปกคลุม ผิวของพวกมันก็เริ่มมีน้ำค้างแข็งสีซีดแผ่ลามออกมาอย่างควบคุมไม่ได้
แม้ภายใต้การขับเคลื่อนของธงหมื่นวิญญาณ พวกมันแต่ละตนจะแสดงออกอย่างไร้ความกลัวต่อความตาย แต่ภายใต้อุณหภูมิต่ำสุดขั้วที่น่ากลัวจนแม้แต่ดวงวิญญาณก็ยังถูกแช่แข็ง ความเร็วของพวกมันก็ได้แต่ลดต่ำลงซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ระยะทางที่เดิมทีจะไปถึงได้ในชั่วพริบตา ยามนี้กลับเหมือนเหวที่กั้นอยู่ระหว่างฟ้ากับดิน
ราวกับเวลาได้ถูกทำให้ช้าลงเรื่อย ๆ ยิ่งเข้าใกล้มากเท่าไร ยิ่งอยู่ในลมหนาวหิมะนี้ได้นานเท่าไร ความเร็วของวิญญาณแค้นทั้งหลายก็ยิ่งช้าลง และการเคลื่อนไหวก็ยิ่งแข็งทื่อมากขึ้นเท่านั้น
ไม่ว่าพวกมันจะพยายามเพียงใด สุดท้ายก็ทำได้เพียงหยุดอยู่ห่างจากฮั่วอวี่หาวราวสองสามเมตร ถูกน้ำค้างแข็งที่แผ่ปกคลุมทั่วร่างตั้งแต่เมื่อใดไม่รู้ แช่แข็งกลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็ง ขยับเขยื้อนไม่ได้