เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 229 ผู้ใช้วิญญาณยุทธ์สายมารมีใครบ้างที่ไม่บ้า (รวมสองตอน)
“โอ้?”
สายตาของฮั่วอวี่หาวเบี่ยงไปเล็กน้อย ยิ้มไม่ยิ้มมองเหยียนเฟิงตั้งแต่หัวจรดเท้า ในดวงตาสีฟ้าครามนั้นมีแสงสีส้มเข้มซึ่งแทนโทสะวาบขึ้นแล้วหายไปในพริบตา
“แล้วแกเป็นใคร?”
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุใด ทั้งที่เป็นเพียงคำเยาะเย้ยธรรมดา ๆ แต่เมื่อประกอบกับสีหน้าค่อนไปทางล้อเลียนของฮั่วอวี่หาว เหยียนเฟิงรู้สึกว่าความดันในกะโหลกของตัวเองพุ่งสูงขึ้นอย่างรุนแรง สุดท้ายก็เหมือนถังดินปืนที่จุดชนวนไว้ ระเบิดขึ้นในทันที
พร้อมกับความโกรธเกรี้ยวดุจสึนามิ เส้นเลือดสีแดงฉานบาดตาไหลเอ่อเข้าตาเขาอย่างรวดเร็ว ทำให้แววตาที่เขามองฮั่วอวี่หาวนั้นเต็มไปด้วยความดุร้ายราวกับจะตะครุบคนกิน
“ไอ้สารเลว แกต้องตาย!”
เมื่อได้ยินเสียงคำรามกึ่งคลุ้มคลั่งของเหยียนเฟิง เฟิ่งหลิงดูเหมือนจะรู้สึกได้ในที่สุดว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล
ในเมื่อเหยียนเฟิงเป็นศิษย์ที่จงหลีอูให้ความสำคัญมาโดยตลอด เหตุใดจู่ ๆ ถึงไม่ใจเย็นเช่นนี้?