เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 227 ทูตพิพากษาบาป (รวมสองตอน)
เมื่อฮั่วอวี่หาวตื่นขึ้นจากอาการสลบ เหล่าวิญญาณคู่พันธสัญญาที่เคยอยู่เคียงข้างเขาก็หายไปหมดสิ้น เหลือเพียงสาวผมขาวในชุดเดรสยาวที่จ้องมองเขาอยู่เงียบ ๆ
ความคิดค่อย ๆ ถอนตัวออกจากความมืดมัว ความทรงจำก่อนสลบก็ย้อนกลับมาในหัวอย่างรวดเร็ว หลังจากความสับสนช่วงสั้น ๆ ดวงตาของฮั่วอวี่หาวก็กลับมาแจ่มใสในที่สุด
เขากวาดตามองห้วงจิตอย่างคร่าว ๆ เมื่อเห็นสหายทั้งหลายที่หลับสนิทเพราะใช้พลังมากเกินไปแต่ทุกคนปลอดภัยดี หัวใจที่ลอยอยู่ของเขาจึงได้ตกลงสู่ที่เสียที
เมื่อสมาธิกลับคืนสู่ความเป็นจริง เขาก้มลงสำรวจร่างกายของตัวเองที่ไม่รู้ว่าเปลี่ยนกลับเป็นปกติตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่กลับเปรอะเปื้อนคราบเลือดไปทั้งตัว
ลวดลายประหลาดที่เคยกระจายอยู่ทั่วผิวได้หายไปอย่างเงียบ ๆ หากไม่ใช่เพราะคราบเลือดบนตัวกับอาการเจ็บแปลบและความอ่อนแรงที่ส่งมาจากทั่วทุกอวัยวะ ฮั่วอวี่หาวอาจเผลอคิดไปเองว่าทุกอย่างที่เพิ่งผ่านมาเป็นเพียงความฝัน
เขาส่ายศีรษะที่ยังคงมึนงงอยู่เบา ๆ แล้วเงยหน้ามองจักรพรรดินีหิมะ ก่อนเอ่ยถามเสียงเบา
“ผมหลับไปนานแค่ไหน”
เพราะผลของหัวใจดับสูญแห่งวิญญาณยังคงดำเนินอยู่ เสียงของเขาจึงฟังดูเรียบนิ่งไร้ระลอกใด ๆ