เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 215 ส้มที่วางแผนไว้แต่เนิ่น ๆ (รวมสองตอน)
สามเดือนต่อมา
ภายในห้องทดลองอันเงียบสงัด ฮั่วอวี่หาวถือทองคำไทเทเนียมรูปทรงกลมไว้ในมือข้างหนึ่ง ถือมีดแกะสลักไว้ในมืออีกข้างหนึ่ง สีหน้าตั้งอกตั้งใจแกะสลักบางสิ่ง
การเคลื่อนไหวของเขาช้ามาก แต่ทุกครั้งที่ลงมีดกลับไม่มีการหยุดชะงักแม้แต่น้อย ภายใต้การขับเคลื่อนของฝ่ามือ คมมีดอันแหลมคมกระโดดโลดเต้นอย่างคล่องแคล่วอยู่บนผิวลูกโลหะ ราวกับเป็นการสาธิตการแกะสลักค่ายกลแกนกลางระดับตำราเรียน ทำให้ผู้คนที่มองดูรู้สึกเพลิดเพลินตาชื่นใจ
ส่วนข้างกายฮั่วอวี่หาว จวี๋จื่อและเคอเคอนั่งตัวตรงอยู่ซ้ายขวาเฝ้าชมภาพอันน่าตื่นตะลึงนี้อยู่
ตั้งแต่ต้นจนจบ ทั้งสองแม้แต่จะหายใจแรง ๆ ยังไม่กล้า คนที่ไม่รู้เห็นเข้าคงนึกว่าคนที่กำลังลงมือแกะสลักคือพวกเธอเสียอีก
เมื่อเวลาผ่านไป ลวดลายฉลุบนลูกโลหะก็ยิ่งมากขึ้นและซับซ้อนขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเศษโลหะชิ้นสุดท้ายร่วงลงอย่างเชื่องช้า ในที่สุดฮั่วอวี่หาวก็วางมีดแกะสลักในมือลง ยังไม่ทันที่เขาจะเอ่ยอะไร เสียงทึ่งตะลึงก็ดังมาจากด้านหลัง
“อัจฉริยะ!”
เสียงที่ดังขึ้นอย่างกะทันหันไม่ได้สร้างปัญหาอะไรให้ฮั่วอวี่หาว แต่กลับทำให้จวี๋จื่อและเคอเคอที่กำลังจดจ่ออยู่ตัวสั่นสะท้านไปทั้งตัว