เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 199 มีเหตุผลสักหน่อยก็ยังพอปิดหน้าได้ (โพสต์บ่ายสองโมง)
ศาลาเทพสมุทร
ภายในห้องที่ดูราวกับสร้างขึ้นจากทองคำทั้งหลัง หม่าซื่อเถากำลังจ้องมองพืชต้นหนึ่งที่มีลำต้นทอดออกมาเป็นสีทองแดงอ่อน ๆ ส่วนปลายใบคล้ายหงอนไก่ ด้วยสีหน้าลังเล
“อวี่ห่าว หมายความว่าแค่ฉันดูดซับเจ้านี่เข้าไป ก็จะแก้ปัญหาเพลิงชั่วร้ายในร่างกายได้แล้วงั้นเหรอ”
พลางเอ่ยไป นางก็เผลอยื่นมือออกไปใช้นิ้วจิ้มใบของพืชต้นนั้นเบา ๆ อย่างระมัดระวัง เห็นเพียงพืชรูปร่างแปลกตาต้นนี้โอนเอนหลบหลีกไปมาก่อนครู่หนึ่ง จากนั้นเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความไม่พอใจพลันดังขึ้นอย่างกะทันหันภายในห้อง
“เฮ้ย เฮ้ย เฮ้ย ทำอะไรน่ะ ทำอะไรน่ะ แตะอะไรของเธอ”
หม่าซื่อเถาอึ้งไปเล็กน้อย แล้วก็อุทานออกมาทันที “ขยับได้ก็ว่าไปแล้ว ไอ้ของนี่มันยังพูดได้อีกเหรอ”
“หึ ช่างไม่เคยเห็นอะไรจริง ๆ”
มุมปากฮั่วอวี่หาวกระตุกเล็กน้อย เขายกมือขึ้นปลอบพืชต้นนั้นพลางอธิบายกับหม่าซื่อเถา