เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 193 ช่วงนี้คิดถึงฉันบ้างไหม
“รอนานแล้ว”
เมื่อสิ้นเสียง จักรพรรดินีหิมะยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย แล้วยกมือ beckon พลันมีพลังไร้รูปลอยพาเขาทะยานขึ้นกลางอากาศไปยังข้างกายนาง
“ทางนี้ยังมีเรื่องต้องจัดการอีกนิด เดินไปคุยไปก็แล้วกัน เสี่ยวไป๋ ไปกันได้”
“ได้”
ราชาหมีน้ำแข็งใต้ร่างขานรับ แล้วลองกะทิศทางคร่าว ๆ ก่อนวิ่งฝ่าไปบนผืนแผ่นดินอีกครั้ง
ไม่รู้ว่าจักรพรรดินีหิมะใช้พลังหรือไม่ แม้ฮั่วอวี่หาวจะไม่กลัวความหนาว แต่เมื่อมาอยู่ข้างกายนางแล้ว เขาก็สัมผัสได้ชัดเจนว่าลมหนาวที่ปะทะหน้าระอุ่นขึ้นไม่น้อย
เส้นผมขาวราวหิมะประกายแสงดาวระยิบระยับ ตัดกับใบหน้าหนาวเย็นจนหาได้ยากในโลกมนุษย์ ชายกระโปรงพลิ้วไหวตามลม บางคราวก็เผยเรียวขาขาวผ่องเรียวยาวออกมาครึ่งท่อน เท้าคู่งามผุดผ่องที่ลอยอยู่กลางอากาศยิ่งเปลือยโล่งอยู่ในสายตาอย่างชัดเจน ราวกับงานศิลป์งดงามที่สุดในโลก แกว่งไปมาให้ผู้คนอดจินตนาการเพ้อฝันไม่ได้
“เอาล่ะ ถ้ามีอะไรอยากจะพูด ตอนนี้พูดได้แล้ว”