เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 189 ทักษะวิญญาณจำลองใช้กันแบบนี้เองหรือ!? (รวมสองตอน)
การระเบิดที่ดังกึกก้องถาโถมเข้ามา ทุกคนในที่นั้นรู้สึกเพียงตาพร่ามืด เสียงรบกวนทั้งหมดที่ข้างหูหายไปในพริบตา หลงเหลือเพียงเสียงหึ่ง ๆ แหลมแหลมที่คล้ายจะมีคล้ายจะไม่มี
คลื่นลมที่น่าสะพรึงพัดพาเกล็ดน้ำแข็งใสกระจ่างนับไม่ถ้วนพุ่งกระหน่ำเข้าปะทะใบหน้าอันเหม่อลอยของผู้ชม จัตุรัสซิงหลัวอันกว้างใหญ่ราวกับถูกพายุหิมะครั้งใหญ่พัดกระหน่ำ อุณหภูมิที่เคยร้อนอบอ้าวดิ่งลงอย่างรวดเร็วจนคนต้องสั่นสะท้านโดยสัญชาตญาณ
ผู้ที่มีปฏิกิริยารุนแรงที่สุดคือไต้หัวปิน ตอนนี้เขากำลังตะลึงมองพายุพลังงานสีน้ำเงินครามบนเวทีราวกับลืมวิธีพูดไปแล้ว ปากอ้าง้างอยู่แต่กลับไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมา
ไม่รู้ว่าอุณหภูมิที่ดิ่งลงกะทันหันมีผลหรือไม่ ไต้หัวปินรู้สึกราวกับร่างกายทั้งร่างตกลงไปในถ้ำน้ำแข็ง แขนขาทั้งสี่เรือนกายยิ่งเย็นเฉียบขึ้นเรื่อย ๆ ภายใต้ความหนาวสะท้านที่ผุดขึ้นมาจากใจ
ไม่ ไม่มีทาง ท่านพ่อจะต้องไม่แพ้แน่
ในขณะที่ไต้หัวปินกำลังปลอบใจตัวเองอย่างสุดกำลังนั้น พลังงานที่ปกคลุมเวทีทั้งเวทีในที่สุดก็ค่อย ๆ สลายไป เมื่อทุกคนสามารถมองเห็นภาพข้างในได้อย่างยากลำบาก ลมหายใจกลับชะงักไปโดยไม่รู้ตัว
เห็นเพียงเวทีสูงเกือบสามเมตรบนลานชุมนุมตอนนี้ราวกับถูกทัพพียักษ์ตักออกไปเป็นชิ้นใหญ่จากตรงกลาง ยุบตัวลงเป็นหลุมลึกขนาดมหึมา ผิวด้านบนยังถูกปกคลุมด้วยเศษน้ำแข็งสีน้ำเงินครามอีกชั้นหนึ่ง