เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 178 พบโดยบังเอิญกับภริยาดยุก (รวมสองตอน)
“ท่านอาวุโสเสวียนจีหมายความว่ากระไร”
“ข้าไต้ฮ่าวออกรบมาครึ่งชีวิต ไม่กลัวความยากลำบาก ไม่กลัวอำนาจใหญ่ แม้จะไม่มีผลงานยิ่งใหญ่ใด ๆ แต่ก็ประสบความสำเร็จอย่างไม่ธรรมดา ห่างไกลจากคนทั่วไปจนเทียบไม่ได้”
ในห้องประชุม ไต้ฮ่าวขมวดคิ้วมองผู้อาวุโสตรงหน้า เสียงเยียบเย็นดังขึ้นภายในห้องประชุมอันเงียบสงัด
“มาบัดนี้ท่านอาวุโสกลับให้ข้าละทิ้งศักดิ์ศรีและความทรนง ไปประนีประนอมขอโทษฆาตกรที่สังหารลูกของข้าเช่นนั้นหรือ ถ้าเช่นนั้นต่อไปข้าจะยืนหยัดในกองทัพได้อย่างไร จะสร้างบารมีได้อย่างไร”
เมื่อเห็นท่าทีไม่ต่ำไม่สูงของไต้ฮ่าว ใบหน้าแก่ ๆ ของโต้วหลัวเสวียนจีกลับดูไม่สู้ดีนัก น้ำเสียงก็ปนความเดือดดาลอยู่บ้าง
“ไต้ฮ่าว ก่อนสิ้นใจบิดาของเจ้าได้ฝากฝังให้ข้าดูแลสายสืบทอดพยัคฆ์ขาวของเจ้า ยิ่งไปกว่านั้นเจ้ายังเป็นคนที่ข้าเฝ้าดูเติบโตมาตั้งแต่เล็ก หลายปีมานี้ข้าเคยทำร้ายเจ้าเสียที่ไหน”
พอคำนี้ออกมา สีหน้าของไต้ฮ่าวก็ผ่อนลงในทันที ส่วนโต้วหลัวเสวียนจีก็ถือโอกาสร้อนตีเหล็กกล่าวต่อ
“ข้าก็ทนดูสายสืบทอดพยัคฆ์ขาวของเจ้าขาดสูญลงตรงนี้ไม่ได้จริง ๆ จึงคิดหาทางออกเช่นนี้ เจ้ารู้หรือไม่ว่าบัดนี้สถานการณ์ถึงทางตันเป็นเป็นตายแล้ว หากไม่ประนีประนอม สิ่งที่รอจวนดยุกอยู่ก็มีเพียงหนทางล่มสลาย”