เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 176 ผู้ทรยศสำนักเบญจธาตุกายา (รวมสองตอน)
หลังอาหารเย็น ผู้อาวุโสหม่าและเซียวหลีเซวียนที่สวมหน้ากากทำเองและห่มคลุมดำออกเดินทางมุ่งสู่โรงประมูลซิงหลัว
ราวกับว่าสังเกตเห็นว่าหัวหน้าทีมคนนี้กำลังอารมณ์ไม่ดีตั้งแต่ช่วงกินข้าวเย็นเมื่อครู่ ผู้อาวุโสหม่าแววตาเป็นประกายเล็กน้อยจึงเริ่มเอ่ยขึ้นก่อน
“เซียวหลีเซวียน เจ้าอย่าคิดมากไปเลย เมืองซิงหลัวไม่เหมือนเมืองหมิงตูของเราอยู่แล้ว ในที่ที่ผู้คนหลากหลายซับซ้อนเช่นนี้ ใครจะไปรู้ว่ามีหนูตัวไหนซ่อนอยู่บ้าง อีกทั้งตอนนี้อยู่ในช่วงการแข่งขัน สำนักเบญจธาตุกายาก็มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะมาที่นี่ด้วย”
“เรื่องความปลอดภัยของเจ้า เจ้าโถงให้ความสำคัญอย่างมาก เพื่อป้องกันไม่ให้สำนักเบญจธาตุกายาลงมือกับเจ้าอย่างลับ ๆ ก่อนออกเดินทางได้กำชับข้าเป็นพิเศษให้คอยอยู่ข้างกายเจ้าคอยปกป้องเจ้าตลอดเวลา”
ฟังคำปลอบโยนของผู้อาวุโสหมา เซียวหลีเซวียนแววตาวูบไหวด้วยความมืดมนแวบหนึ่ง ก่อนเอ่ยเสียงเรียบ
“ข้าเข้าใจแล้ว ขอบคุณท่านผู้อาวุโสหมา”
อะไรเรื่องสถานะละเอียดอ่อน อะไรคอยอยู่ข้างกายคอยปกป้อง ล้วนเป็นเรื่องไร้สาระทั้งนั้น ถ้าสำนักเบญจธาตุกายาเตรียมลงมือกับข้าจริง เจ้าจ้าววิญญาณยุทธ์คนเดียวจะไปต้านอะไรได้!?
พอนึกได้ว่าตนเองเป็นอัจฉริยะของสำนักเบญจธาตุกายาและเข้าสถาบันราชวงศ์สุริยันจันทรามาหลายปีแล้ว จิ้งหงเฉินก็ยังไม่ไว้วางใจเขาแม้แต่น้อย ในดวงตาของเขาก็วูบไหวด้วยความดุร้ายแวบหนึ่ง