0173

⬢⬢⬢

ตอนที่ 173 จางเล่อเซวียน: ขึ้นอวี่ห่าว! (ส่งประมาณหกโมงเย็น)

แกร๊ก—

ปัง

เมื่อประตูห้องถูกปิดลง สวี่เจียเหว่ยก็หันไปมองสวี่จิ่วจิ่วที่อยู่ข้าง ๆ พลันยิ้มกว้าง

“รู้สึกเป็นยังไงบ้างล่ะ”

เห็นรอยยิ้มที่แฝงนัยลึกลับบนใบหน้าของพี่ชายตัวเอง สวี่จิ่วจิ่วก็อดกลอกตาไม่ได้ แล้วทำเป็นถามทั้งที่รู้คำตอบอยู่แล้วด้วยเสียงฮึดฮัดเบา ๆ

“อะไรคือเป็นยังไงล่ะ พี่ก็เป็นถึงฮ่องเต้แล้ว ทำไมยังวางตัวไม่สำรวมสักนิด”

“ที่ข้าถามก็เพราะเห็นว่าเจ้ามีสายตาคมกริบมาแต่ไหนแต่ไร ไม่เคยแลคนรุ่นใหม่คนไหนเข้าตา เลยอยากถามความเห็นเจ้าที่มีต่อยอดฝีมือจากสำนักเชร็กคผู้นี้”

สวี่เจียเหว่ยกางมือออกอย่างทำตัวไร้เดียงสา น้ำเสียงเย้าแหย่