เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 165 ผู้ส่งสารยมทูต: เหอเหอเหอ (รวมสองตอน)
“นี่คือข้อมูลที่ทุกท่านต้องการ กองทัพมีวินัยเข้มงวด เวลาอาหารกลางวันของวันนี้ก็ล่วงเลยไปแล้ว หากไม่มีคำสั่งของท่านจอมพล พวกเราที่เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาไม่อาจตัดสินใจรับรองทุกท่านโดยพลการได้จริง ๆ”
เสียงเฉยเมยดังขึ้นจากภายในเต็นท์ เห็นเพียงชายชราที่ชื่อตู้เหลยซือปาเอกสารในมือลงบนโต๊ะอย่างไม่ใส่ใจ แล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“ทุกท่านพักผ่อนที่นี่สักครู่ได้ หากมีสิ่งใดต้องการก็บอกทหารยามหน้าประตูได้ ข้าน้อยยังมีกิจธุระต้องจัดการต่อ ขอลาแต่เพียงเท่านี้ หวังว่าทุกท่านจะให้อภัย”
พูดจบ ตู้เหลยซือก็หันหลังเดินออกจากเต็นท์ไปโดยไม่ไยดี ทิ้งให้ทุกคนมองหน้ากันไปมา
แม้จะอยู่ในค่ายทหาร แต่ช่วงนี้ความขัดแย้งระหว่างจวนดยุกกับสำนักเชร็กคเป็นเรื่องที่ครึกโครมไปทั่วทั้งทวีป พวกเขาในฐานะผู้ใต้บังคับบัญชาย่อมรู้เรื่องนี้บ้าง
ลูกชายของท่านจอมพลของพวกเขาถูกคนของสำนักเชร็กคฆ่า และท่านจอมพลเพราะเรื่องนี้ก็ยังไม่กลับมาที่ค่ายจนถึงตอนนี้ พวกเขาจะไปทำหน้ายิ้มแย้มให้ศิษย์สำนักเชร็คพวกนี้ได้อย่างไร
“ให้ตายสิ พวกเราอย่างน้อยก็มาเพื่อช่วย ยังไม่เลี้ยงข้าวสักมื้อ วินัยเข้มงวดอะไรกัน ก็แค่ขี้ปาก!”
เห็นเพียงเหยาห้าวเซวียนกวาดตามองรอบหนึ่งสภาพแวดล้อมที่บอกได้เลยว่าสกปรกและยุ่งเหยิงจนไม่รู้จะบรรยายอย่างไร แล้วเงยหน้ามองหลังคาที่มีลมรั่วทะลุ ก็อดสบถในใจไม่ได้