0162

⬢⬢⬢

ตอนที่ 162 ข้าไม่ลงนรก ใครจะลงนรก (รวมสองตอน)

ดูเหมือนว่าเธอจะอาบน้ำมาก่อนแล้ว เพราะบริเวณผิวที่เผยออกมาจากชุดนักเรียนสำนักในนั้น เห็นได้ว่าผิวขาวผ่องแต่เดิมของหม่าซื่อเถาตอนนี้แฝงเรื่อสีชมพูอ่อน

หยดน้ำใสวาวไหลตามการขึ้นลงของแผ่นอก จากลำคอลงไปตามแนวดิ่งสู่ร่องลึกภายในคอเสื้อ

ผสานกับเรือนร่างแสนร้อนแรงที่อวบอิ่มทั้งด้านหน้าและด้านหลัง กับดวงตาสีชมพูอ่อนที่หวานยั่วยวนราวเส้นไหมนั้น เธอช่างเหมือนลูกท้อสุกงอมเต็มที่ ยั่วยวนใจอย่างเต็มที่

“…”

เมื่อมองหม่าซื่อเถาที่เบื้องหน้าซึ่งดูเหมือนจะเตรียมตัวมาอย่างดี หลิงลั่วเฉินก็เงียบไปครู่หนึ่ง ราวกับลืมวิธีพูดไปแล้ว

ที่เจ้าทำแบบนี้เห็นชัด ๆ ว่าไม่ได้มาทำเรื่องดีแน่ ๆ ใช่ไหม!?

ความเงียบที่จู่โจมมาย่างกะทันหันทำให้สีหน้าฮั่วอวี่หาวแข็งค้างไปเช่นกัน เมื่อรู้สึกถึงเม็ดเหงื่อละเอียดที่ผุดซึมออกมาเต็มแผ่นหลัง เขาก็อึกอักอยู่ครึ่งค่อนวัน ก่อนจะเอ่ยถามอย่างหยั่งเชิง

“เสี่ยวเถาเจ้ กินข้าวเย็นหรือยัง ให้ผมกินด้วยกันไหม”