เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 151 พบกันทั้งสองข้าง
แสงยามเช้าลอดผ่านช่องว่างของผ้าม่าน ฉายลงบนร่างทั้งสามที่นอนอยู่บนเตียง
เมื่อเทียบกับอีกสองคนที่เปลือกตาเริ่มสั่นเล็กน้อยเพราะแสงแดดส่องตรง หญิงสาวผู้มีผมยาวสีชมพูอมฟ้าคนนั้นกำลังหันหลังให้หน้าต่าง ขดตัวครึ่งหนึ่งซุกอยู่ในอ้อมแขนของชายหนุ่ม ดูแล้วหลับสนิทเป็นพิเศษ
ลมหายใจสม่ำเสมอของทั้งคู่ดังขึ้น ๆ ลง ๆ ในที่สุด ภายใต้การโอบล้อมจากซ้ายและขวาราวกับหมอนนุ่ม ๆ สองใบ ฮั่วอวี่หาวที่นอนอยู่ตรงกลางก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
เช่นเดียวกับทุกครั้ง สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือเพดานห้องที่ไม่มีอะไรเลยนอกจากตะเกียงอุปกรณ์วิญญาณหนึ่งดวง
สีทาผนังสีขาวไม่รู้ถูกกาลเวลากัดกร่อนมากี่ปีแล้ว ถึงจะไม่ถึงกับสกปรก แต่ก็กลายเป็นสีหม่นเหลืองซีด
กระทั่งความคิดที่สับสนวุ่นวายกลับคืนมาครบถ้วน เขาจึงหันไปมองกู่เยวี่ยน่าที่หลับหน้าตาสงบอยู่ข้างกายอย่างรู้ตัวช้า ก่อนจะตกใจจนเหงื่อแตกทั้งตัว