เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 126 ถังซานคลุ้มคลั่ง
เมื่อทั้งสองย่างเท้าแตะพื้น ถังซานก็อดไม่ได้ที่แววตาจะวาบประกายแห่งความตื่นเต้น
อย่างไรก็ตาม แค่การแสดงออกของเหยียนเส้าจื้อก็ทำให้ใจเขาสงบลงได้แล้ว ในที่สุดก็มีโอกาสได้รับหญ้าเซียนเสียที
ไม่ต้องให้ถังซานชี้ทาง เหยียนเส้าจื้อเองก็ไม่ใช่คนโง่ เขาสังเกตคร่าว ๆ แล้วพาถังซานเดินไปทางที่ความเข้มข้นของหมอกพิษเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ พลางกำชับออกมาโดยไม่รู้ตัว
“ถังซาน ระวังตัวด้วย ที่นี่ทัศนวิสัยต่ำมาก ถึงตามทฤษฎีแล้วจะเป็นไปไม่ได้ที่สัตว์วิญญาณจะอาศัยอยู่ในหมอกพิษนี้ แต่จะมีกรณีพิเศษหรือไม่ก็ไม่มีใครยืนยันได้ อย่าห่างจากตัวฉันเกินครึ่งเมตรเด็ดขาด”
เมื่อได้ยินความห่วงใยในน้ำเสียงของเหยียนเส้าจื้อ แววตาถังซานก็วูบไหวเล็กน้อย เขาชะงักอยู่ครู่หนึ่งแล้วเอ่ยขึ้นเบา ๆ
“...อาจารย์ ถ้าเรายืนยันได้ว่าที่แห่งนั้นมีหญ้าเซียนอยู่มากจริง ๆ แล้วจะทำอย่างไร”
“หืม”
เหยียนเส้าจื้อชะงักไปครู่หนึ่ง ครุ่นคิดสั้น ๆ แล้วจึงบอกความคิดของตนออกมา