เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 120 สังหารกู่เยวี่ยน่าจนต้องทิ้งเกราะหนี
พอเหยียนเส้าจื้อพูดจบ ผู้อาวุโสเสวียนก็ร่ำไห้จนน้ำตาไหลอาบสองแก้ม เห็นได้ว่าเขาส่ายหน้าพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงโศกเศร้าแสนสาหัส
“เส้าจื้อ เจ้าไม่ต้องมาคะยั้นคะยอข้าอีกแล้ว การสูญเสียครั้งนี้พอรับได้ แล้วครั้งหน้าล่ะ ครั้งหน้าอีกครั้งล่ะ”
“หลังเหตุการณ์ครั้งนี้ข้าเข้าใจจริง ๆ แล้ว วิญญาณยุทธ์ของข้าไม่เหมาะจะทำเรื่องพวกนี้เลย ครั้งก่อนข้าก็ทำให้บรรดาศิษย์สำนักในผิดหวังไปแล้ว ครั้งนี้จะให้ข้ามีหน้าไปพบถังซานอีกได้อย่างไร อีกสักครู่ข้าจะไปหาผู้อาวุโสมู่เพื่อขอลาออกจากตำแหน่งด้วยตัวเอง”
ทว่าคำพูดของเขายังไม่ทันจบก็ถูกเหยียนเส้าจื้อขัดขึ้นมาตรง ๆ หลังผ่านเหตุการณ์ในพงไพรดาราโต้วครั้งก่อน เขาที่มีประสบการณ์มาแล้วครั้งหนึ่งจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าวิธีใดปลอบใจผู้อาวุโสเสวียนได้ผลที่สุด
ตั้งแต่ก่อนจะมาหาผู้อาวุโสเสวียน เขาก็ได้กำชับเรื่องข้อควรระวังกับถังซานไว้แล้ว เมื่อถึงตอนนี้จึงเอ่ยขึ้นโดยไม่ลังเลเลย