เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 118 สัตว์เดรัจฉาน! ปล่อยมันไป!
พร้อมกับเสียงตัดเฉือนที่ชวนให้เสียวฟันดังขึ้น คมมีดสีทองเข้มอันน่าสะพรึงนั้นก็ทะลวงกำแพงแสงสีเหลืองอ่อนเป็นชั้น ๆ อย่างไร้การต้านทาน แล้วฟาดลงบนร่างของผู้อาวุโสเสวียน
ในชั่วพริบตา เลือดสีชาดก็พุ่งกระฉูดออกมา ผู้อาวุโสเสวียนส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด นอกจากความโกรธเคืองในใจแล้ว เขายังเป็นห่วงว่าถังซานกำลังตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต จึงไม่อาจสนใจสิ่งอื่นได้อีก จำต้องกระตุ้นพลังสายเลือดเทาเที่ยในร่างกายขึ้นมาอย่างฝืน ๆ
“หืม!?”
กลิ่นอายอันหนักอึ้งทำให้ราชันหมีสีหน้าตึงเครียด ยังไม่ทันที่เขาจะได้ตั้งตัว พลังมหาศาลที่ยากจะบรรยายก็พุ่งมาจากเขาคู่ใหญ่ของผู้อาวุโสเสวียน แม้จะไม่ได้สร้างบาดแผลร้ายแรงใด ๆ เป็นพิเศษให้กับเขาที่หนังหนาเนื้อหนา แต่ก็ส่งร่างทั้งร่างของเขากระเด็นลอยออกไป
และผู้อาวุโสเสวียนที่ทำสิ่งเหล่านี้เสร็จก็กลับจากสภาวะร่างแท้วิญญาณยุทธ์กลายเป็นร่างมนุษย์อีกครั้ง เผยให้เห็นสภาพอันน่าเวทนานั้น