0105

⬢⬢⬢

ตอนที่ 105 กู่เยวี่ยน่า: เขาคือของของฉัน

“ฉันนึกว่าเธอจะเหมือนพวกผู้ชายที่คอยล่าผู้หญิงเมาเหล้าในโรงเหล้า ใช้คำพูดที่ดูเหมือนเข้าใจเพื่อผ่อนคลายความระแวงของผู้หญิง แล้วฉวยโอกาสลงมือเสียอีก”

พูดจบ นางก็รับแก้วเหล้ามาโดยไม่ลังเล แล้วกระดกอึกใหญ่

ของเหลวเย็นเยียบที่แฝงความหวานบาง ๆ พร้อมกลิ่นเหล้าหอมเข้มข้น ลำดับรสชัดเจน แถมความหอมสดชื่นของบัวหิมะที่แทรกอยู่ปลายสุดยังชวนให้ติดใจไม่รู้จบ

เพียงอึกเดียว ดวงตาของจางเล่อเซวียนก็เปล่งประกายขึ้นมาทันที นางเผลอมองสำรวจของเหลวในมือที่เปล่งประกายราวความฝันใต้แสงจันทร์ พอดีกับที่นางกำลังเหม่อลอยนั้น เสียงย้อนถามของฮั่วอวี่หาวก็ดังขึ้นอย่างช้า ๆ

“แต่คนอย่างพี่เล่อเซวียน ไม่จำเป็นต้องได้รับความเวทนาหรือการยอมรับจากคนอื่นไม่ใช่หรือ”

จางเล่อเซวียนชะงักไป นางเผลอมองไปที่ฮั่วอวี่หาว ราวกับรับรู้ถึงสายตาของนาง ฮั่วอวี่หาวที่ก้มตาดูเปลวไฟตรงหน้าอดยกมุมปากขึ้นไม่ได้

“เหมือนที่พี่เล่อเซวียนพูดกับผมเมื่อสามเดือนก่อน ในใจผม พี่เล่อเซวียนก็คือคนที่แน่วแน่และกล้าหาญ”