0097

⬢⬢⬢

ตอนที่ 97 เสวียนจื่อ ถึงตาข้าแล้วสินะ?

ตอนเที่ยง

หลังกินข้าวเที่ยงเสร็จ ถังซานได้รับข่าวสารแล้วตรงดิ่งมายังห้องทำงานของคณบดี

มองดูชายชราที่สวมชุดหรูสีขาวยืนอยู่ข้างหน้าต่าง ละสายตาไม่ได้จากทิวทัศน์นอกหน้าต่าง ถังซานค้อมคำนับเล็กน้อย

“อาจารย์ ท่านเรียกหาศิษย์เองหรือขอรับ”

“อืม”

เหยียนเส้าจื้อขานรับเบา ๆ แล้วหันกายกลับมาไล่มองถังซานขึ้นลงอีกครั้ง แววตาอดเผยความพึงพอใจออกมาไม่ได้

พรสวรรค์เลิศ ฝีมือแข็งแกร่ง ไม่มีทิฐิยะโสแบบอัจฉริยะทั่วไป วางตัวสุขุมถ่อมตน ที่สำคัญที่สุดคือยังเคารพอาจารย์ ให้ความสำคัญกับคุณธรรมความเป็นศิษย์

แม้แต่ตัวเขาเองก็หาข้อติติงศิษย์คนนี้ไม่เจอเลยสักข้อ