กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 87 ปลุกให้ตื่น
เหยียนเส้าจื้อที่ไม่รู้อะไรเลยลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็อดยิ้มขื่นอย่างสับสนไม่ได้
“อาจารย์ครับ ผมยังไม่ค่อยเข้าใจ”
มู่เอินไม่ได้โกรธ เพียงถามกลับอย่างสงบว่า “ผู้ใช้วิญญาณยุทธ์สายมาร เจ้าน่าจะเข้าใจดีใช่ไหม”
เห็นเหยียนเส้าจื้อพยักหน้า มู่เอินจึงกล่าวต่อ
“ไม่ว่าจะเพราะแย่งชิงสมบัติล้ำค่าหรือเพราะความแค้น คนปกติเวลาฆ่าคนมักจะคิดถึงผลได้ผลเสีย และแม้แต่ผู้ใช้วิญญาณยุทธ์สายมารที่บ้าคลั่ง เมื่อผลตอบแทนจากการฆ่าน้อยกว่าสิ่งที่ต้องแลก พวกเขาก็จะไม่เลือกฆ่า”
เหยียนเส้าจื้อพยักหน้าอีกครั้งเพื่อแสดงว่าเห็นด้วย
แต่ทันใดนั้น คำพูดต่อมาของมู่เอินก็ทำให้เขารู้สึกถึงความหนาวเหน็บเยือกเย็นผุดขึ้นจากก้นบึ้งหัวใจ แผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กายอย่างรวดเร็ว
“แต่เขาจะทำ”