0062

⬢⬢⬢

ตอนที่ 62 นี่มันชั่วร้ายขนาดนั้นเลยหรือ?

พยัคฆ์ขาวเนตรมาร

มองดูดวงตาคู่ที่เป็นเอกลักษณ์นั้น แววตาถังซานเป็นประกายวาบ ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูกก็ผุดขึ้นมาจากใจ

โลกช่างเล็กเสียจริง

เพียงแต่เมื่อเทียบกับไต้มู่ไป๋ วัยรุ่นตรงหน้าให้ความรู้สึกอึมครึมแก่ถังซานมากกว่า อีกทั้งฝ่ามือขวายังมีแผลเป็นที่ชัดเจนมาก แผลหนึ่ง ไล่จากกลางฝ่ามือไปจนถึงหลังมือ ดูท่าทางเหมือนเคยถูกของมีคมบางอย่างแทงทะลุ

หากคนที่ยืนอยู่ตรงนี้คือฮั่วอวี่หาว เกรงว่าเพียงแค่มองแวบเดียวก็คงจำตัวตนของวัยรุ่นคนนี้ได้

ก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากไต้หัวปินที่ถูกเขาทุบจนพิการเมื่อไม่กี่ปีก่อนที่จวนดยุกนั่นเอง

เมื่อเทียบกับถังซานที่แอบสังเกตอีกฝ่าย ไต้หัวปินดูเหมือนจะขี้เกียจแม้แต่จะมองถังซานสักแวบ เดินตรงมาที่เคาน์เตอร์ แล้วพูดซ้ำกับพนักงานบริการอีกครั้ง

“ห้องนี้ฉันเอา”