0050

⬢⬢⬢

ตอนที่ 50 ดินแดนเหนือสุด

บนที่ราบ หิมะปลิวว่อนไปมากับลมหนาวที่โหยหวน มองไปไกลสุดสายตา ฟ้าและดินเป็นสีเดียวกัน ราวกับยืนอยู่ในโลกที่มีเพียงสีขาว

เกล็ดหิมะเกล็ดหนึ่งบังเอิญปลิวเข้าไปในฮู้ดแล้วตกลงบนต้นคอของอันเหลิงเย่ ความหนาวเหน็บกัดกระดูกทำให้เธอสะดุ้งโดยไม่รู้ตัว

อันเหลิงเย่ทำปากย่น มองไปทางผู้อาวุโสข้างกาย อยากจะพูดอะไรบางอย่าง

คำพูดยังไม่ทันหลุดออกจากปาก จังหวะที่เงยหน้าขึ้นก็ประจวบเหมาะให้นางสังเกตเห็นเงาร่างบอบบางท่ามกลางพายุหิมะที่อยู่ไกลออกไปเข้าพอดี

“นั่น...คนหรือ?”