0034

⬢⬢⬢

ตอนที่ 34 ไอติม

หนึ่งปีต่อมา

ณ ลานโล่งร้างผู้คนแห่งหนึ่งนอกเมืองเทียนโต้ว สองร่างยืนเผชิญหน้ากัน ข้างกายฮั่วอวี่หาวมีหลุมขนาดใหญ่กว่าสิบหลุมที่ยังคงแผ่ความร้อนมหาศาลออกมา

กู่เยวี่ยน่ามองฮั่วอวี่หาวที่ยืนแทบจะไม่มั่นคง แล้วแลบลิ้นสีชมพูอ่อนออกมาเลียไอติมในมือที่ยังคงพ่นไอเย็นออกมาไม่ขาดสาย สัมผัสถึงความหวานและความเย็นที่แผ่จากปลายลิ้น ดวงตางดงามคู่นั้นหลี่ลงเล็กน้อย แล้วเอ่ยถามเบา ๆ

“จะต่ออีกไหม”

ฮั่วอวี่หาวสูดลมหายใจเข้าลึก ดวงตาตั้งสีทองอร่ามกลางหน้าผากเริ่มสลัววูบวาบไม่แน่นอน เขาค่อย ๆ ยกมีดสั้นพยัคฆ์ขาวในมือขึ้น แล้วค่อย ๆ หลับตาลง

“ครั้งสุดท้าย”