0031

⬢⬢⬢

ตอนที่ 31 เจ้าไม่คู่ควรเป็นครู

“พอเถอะ ยวีเสียน เลิกพูดได้แล้ว เธอตื่นเต้นเกินไปแล้ว”

ศิษย์ชายคนหนึ่งกำลังจะดึงแขนของนาง แต่กลับถูกยวีเสียนสะบัดออกอย่างแรง เสียงของนางเศร้าสลดราวกับเลือดร้องไห้

“ทำไมฉันจะพูดไม่ได้!? ฉันไม่มีสิทธิ์ตื่นเต้นหรือไง!? พี่ชายของฉัน เขา พี่ชายของฉัน เขา...”

เมื่อภาพที่พี่ชายซึ่งมีตบะมหาวิญญาณยุทธ์ผลักนางออกไปผุดขึ้นในห้วงความคิด ยวีเสียนริมฝีปากสั่นเทา สองเข่าอ่อนแรงทรุดลงกับพื้น น้ำตาไหลไม่หยุด

เสวียนจื่อไม่ได้รีบเอ่ยปาก แต่หันไปมองด้านข้างแล้วถามด้วยเสียงหนัก

“บอกฉันมา เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”