0017

⬢⬢⬢

ตอนที่ 17 งั้นก็ร่วมมือกับฉันเถอะ

“เสี่ยวฮั่ว ไหนว่าเจ้าเปิดร้านปลาย่างขายดิบขายดีนักไง เจ้าหนูเอ๊ย ไม่เลวเลย!”

พอเดินออกจากถนนร้านอาหารว่างมาได้ไม่ทันไร ฮั่วอวี่หาวก็เห็นหวงอวี่ เห็นอีกฝ่ายยิ้มร่าเดินเข้ามาหาทันทีที่เห็นเขา คนที่ได้เป็นผู้ดูแลถนนร้านอาหารแบบนี้ ย่อมรู้ดีว่าสิ่งใดไม่ควรอิจฉา คนอื่นเพิ่งมาใหม่ก็ยัดเหรียญทองวิญญาณให้เขาหนึ่งเหรียญแล้ว หาเงินได้ก็เป็นฝีมือของเขาเอง

ถ้าทุกร้านที่ขายดีต้องไปขัดขาเล่นแบบนี้ ต่อไปใครจะยังกล้าตั้งร้านอยู่ที่นี่

เมื่อระยะใกล้เข้ามา ลุงหวงก็เห็นว่าสีหน้าของฮั่วอวี่หาวดูไม่ค่อยดีนัก รอยยิ้มบนใบหน้าจึงหุบลงไปหลายส่วน

“ยังไงกัน มีใครรังแกเจ้ารึเปล่า?”

ฮั่วอวี่หาวส่ายหน้าเล็กน้อย “ไม่มีหรอกลุงหวง แค่เพื่อนอาจจะเจอเรื่องอะไรนิดหน่อย ตอนนี้จะไปดูหน่อย”

“ให้ข้าพาคนไปดูเป็นเพื่อนไหม?”

“ขอบคุณลุงหวง ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร ผมไปเองได้”